PK na targach edukacyjnych w Rzeszowie, Wieliczce, Żywcu, Lublinie, Nowym Sączu i Katowicach

W lutym i marcu zapraszamy, zwłaszcza tegorocznych maturzystów, na spotkania przy stoisku Politechniki Krakowskiej na targach edukacyjnych w Rzeszowie, Wieliczce, Nowym Sączu i Katowicach. Zaprezentujemy ofertę dydaktyczną oraz warunki rekrutacji na rok akademicki 2018/2019.

 


Na zainteresowanych studiami na PK będą czekać pracownicy Działu Promocji i Działu Kształcenia. Odwiedzający nasze stoiska otrzymają również materiały ze szczegółowymi informacjami o każdym z wydziałów, o kierunkach i specjalnościach.


Dodatkowo warto zobaczyć stronę internetową przygotowaną specjalnie dla naszych przyszłych studentów: maturzysta.pk.edu.pl


Zapraszamy do stoiska Politechniki Krakowskiej na targach edukacyjnych w Rzeszowie, Wieliczce, Nowym Sączu i Katowicach:


- XIII Podkarpackie Targi Edukacyjne „EduSalon”, Rzeszów (G2A Arena Centrum Wystawienniczo-Kongresowe, Jasionka 953), 27-28 lutego 2018 r.

 

- Szkolny Dzień Kariery, Wieliczka (Powiatowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, ul. Piłsudskiego 105), 7 marca 2018 r.

 

- IX Powiatowa Giełda Szkół Wyższych, Żywiec (Zespół Szkół Mechaniczno-Elektrycznych, ul. Komisji Edukacji Narodowej 3), 9 marca 2018 r.

 

- Targi Edukacyjne, Lublin (Centrum Targowo-Wystawiennicze Targi Lublin, ul. Dworcowa 11), 15-16 marca 2018 r.


- XX Sądeckie Targi Uczelni Wyższych, Nowy Sącz (Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, ul. Nadbrzeżna 34), 21 marca 2018 r.


- XX Ogólnopolskie Targi „Edukacja 2018”, Katowice („Spodek”), 27-28 marca 2018 r.

 

 

 


Na zdjęciu, stoisko PK na targach edukacyjnych w Krakowie, wrzesień 2017 / fot. Jan Zych

 

 

 

 

{fastsocialshare}

Politechnika Krakowska będzie współorganizować IV Polski Kongres Mechaniki

Politechnika Krakowska będzie głównym współorganizatorem IV Polskiego Kongresu Mechaniki oraz XXIII Międzynarodowej Konferencji Metod Komputerowych w Mechanice.

 

Polski Kongres Mechaniki jest organizowany co cztery lata pod auspicjami Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Kolejna edycja Polskiego Kongresu Mechaniki odbędzie się w Krakowie, w dniach 8-12 września 2019 r.


Kongres, nawiązujący do znakomitej tradycji polskiej mechaniki teoretycznej i stosowanej, jest jednym z największych międzynarodowych zjazdów naukowców reprezentujących tę dyscyplinę wiedzy i gromadzi około 500 specjalistów zajmujących się szeroko rozumianymi zagadnieniami mechaniki.


Czwarta edycja Polskiego Kongresu Mechaniki została połączona z XXIII Międzynarodową Konferencją Metod Komputerowych w Mechanice, której patronuje Polskie Towarzystwo Metod Komputerowych Mechaniki.


12 lutego br., porozumienie w sprawie organizacji kongresów podpisali przewodniczący PTMTS prof. dr hab. inż. Zbigniew Kowalewski, przewodniczący PTMKM prof. dr hab. inż. Jerzy Rojek oraz rektor Politechniki Krakowskiej prof. dr hab. inż. Jan Kazior.

 

Według umowy obowiązki głównego współorganizatora Kongresu powierza się Politechnice Krakowskiej, która będzie siedzibą Komitetu Organizacyjnego Kongresu, a funkcję przewodniczącego Komitetu będzie pełnił prof. dr hab. inż. Błażej Skoczeń.

 

 

Na zdjęciu, podpisanie umowy w sprawie organizacji kongresów, od lewej (w pierwszym rzędzie): przewodniczący PTMTS prof. dr hab. inż. Zbigniew Kowalewski, rektor Politechniki Krakowskiej prof. dr hab. inż. Jan Kazior i przewodniczący PTMKM prof. dr hab. inż. Jerzy Rojek; w drugim rzędzie: dziekan Wydziału Mechanicznego PK prof. dr hab. inż. Jerzy Sładek i prof. dr hab. inż. Błażej Skoczeń  / fot. Jan Zych.

 

 

 

{fastsocialshare}

 

 

Konkurs na logo Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie - do 28 lutego

Trwa konkurs na logo tegorocznego Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie. Zwycięzca konkursu otrzyma nagrodę w wysokości 6500 zł. Projekty można zgłaszać do 28 lutego.


W konkursie mogą wziąć udział: studenci, doktoranci, absolwenci (którzy w dniu ogłoszenia wyników konkursu nie ukończyli 35 lat) oraz pracownicy uczelni i instytucji współorganizujących Festiwal Nauki i Sztuki w Krakowie w 2018 r.


Projekty konkursowe należy składać w siedzibie Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie do dnia 28 lutego 2018 r. do godziny 15.00. Rozstrzygnięcie konkursu i ogłoszenie jego wyników nastąpi 8 marca br.

 

Patronem 18. Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie (17-19 maja br.) jest wybitny polski psychiatra prof. Antoni Kępiński, którego 100. rocznica urodzin przypada w tym roku. W tej edycji Festiwalu organizatorzy chcą zwrócić szczególną uwagę nie tylko na nieograniczone możliwości, ale i na odpowiedzialność człowieka, który zmienia świat dzięki nauce, innowacjom oraz nowym technologiom. Hasło przewodnie Festiwalu to „Moc rozumu”.


Festiwal Nauki w Krakowie popularyzuje naukę od 2000 r., zawsze w maju. Współorganizatorami Festiwalu są krakowskie uczelnie oraz instytuty Polskiej Akademii Nauk, także przy współudziale instytucji kultury. Od 2017 roku przez Radę Programową została przyjęta nowa nazwa - Festiwal Nauki i Sztuki w Krakowie.


Do pobrania: Regulamin konkursu na opracowanie logo Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie

 

 

Na zdjęciu, Festiwal Nauki i Sztuki na krakowskim Rynku / fot. Jan Zych.

 

 

 

{fastsocialshare}

 

maroko

 

{fastsocialshare}

PK wśród beneficjentów konkursu Zintegrowane Programy Uczelni

Politechnika Krakowska znalazła się w gronie 28 polskich uczelni, które otrzymają dofinansowanie w ramach konkursu Zintegrowane Programy Uczelni ogłoszonego w 2017 r. przez wicepremiera Jarosława Gowina. Na początku lutego br. wyniki ogłosiło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.


Nagrodzony projekt Politechniki Krakowskiej pod nazwą „Programowanie doskonałości - PK XXI w. Program Rozwoju Politechniki Krakowskiej na lata 2018-2022” rozpocznie się w październiku 2018 r. i będzie trwał do września 2022 roku. Wartość projektu to 18 048 774,96 zł.


Projekt zakłada realizację zadań w ujęciu programowym. Każdy z programów będzie wspierał inny obszar i inną grupę odbiorców. W realizację zaangażowane są wszystkie wydziały PK oraz administracja centralna.


Cel główny projektu to podniesienie poziomu doskonałości w kształceniu oraz zarządzaniu Politechniką Krakowską (m.in. dzięki dostosowaniu oferty dydaktycznej do potrzeb rynku pracy i społeczeństwa, podniesieniu kompetencji studentów i studentek, zwiększeniu dostępności programów kształcenia w językach obcych dla studentów z Polski oraz dla cudzoziemców, podniesieniu kompetencji kadr dydaktycznych, administracyjnych i zarządczych oraz wsparciu zmian organizacyjnych związanych z dostosowaniem PK do ustawy 2.0.).


Konkurs Zintegrowane Programy Uczelni to kolejny projekt Narodowego Centrum Badań i Rozwoju - agencji wykonawczej Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego - którego celem jest rozwijanie szkolnictwa wyższego tak, by mogło ono jak najpełniej realizować aktualne potrzeby społeczne i gospodarcze.


W ramach drugiej ścieżki konkursu środki przeznaczone są dla publicznych i niepublicznych szkół wyższych, które kształcą co najmniej 200, ale nie więcej niż 20 tys. studentów. Do rozdysponowania było niemal 250 mln zł, a dofinansowanie zdobyło 28 szkół wyższych z całej Polski, wśród nich Politechnika Krakowska.

 

Zobacz: Pełna list projektów ocenionych w konkursie na Zintegrowane Programy Uczelni w ramach Ścieżki II, Działanie 3.5 Zarządzanie w instytucjach szkolnictwa wyższego, Oś III Szkolnictwo wyższe dla gospodarki i rozwoju Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.

 

 

 

{fastsocialshare}

Studenckie projekty na zagospodarowanie terenów po Owintarze w Tarnowie

Studenci z Politechniki Krakowskiej przedstawili swoje propozycje na zagospodarowanie terenów po byłym „Owintarze” w Tarnowie. W Sali Lustrzanej przy ulicy Wałowej 10 otwarto pokonkursową wystawę prac studentów Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej „Owintar przyszłości”.


Prawie czterdziestu młodych architektów - studentów piątego roku - przygotowało 18 projektów, z których wyłoniono pięć najlepszych, a trzy nagrodzono. Zwyciężył projekt Aleksandry Lichoń i Agnieszki Lachor, który zakłada m.in. przeprowadzenie cieku wodnego spod parkingu przy domu handlowym „Świt”, aż po tereny po starym „Owintarze”.


- Aktualnie mamy taką sytuację: tereny byłego Owintaru są niezagospodarowane, niebezpieczne i nieestetyczne. Przygotowaliśmy projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, który obecnie procedujemy. Prace wykonane przez architektów w ramach konkursu „Owintar przyszłości” pokazują potencjalne możliwości wykorzystania tego obszaru - mówił prezydent Tarnowa Roman Ciepiela.


W swoich projektach studenci zadbali zarówno o część komercyjną, mieszkaniową, jak i rekreacyjną, pokazując potencjał tego ważnego dla Tarnowa terenu. - W przygotowanych pracach mamy nie tylko plany potencjalnych inwestycji (filharmonia, galeria BWA), mamy tu wręcz plany małych miasteczek, wyposażonych nawet niekiedy w plac główny. Ta wystawa to 18 różnych wizji, to „18 x miasto” - powiedział dr hab. inż. arch. Piotr Gajewski z Politechniki Krakowskiej.


Decyzją komisji konkursowej, pierwsze miejsce i nagrodę 2,5 tys. zł otrzymała praca autorstwa Agnieszki Lachor i Aleksandry Lichoń, druga nagroda w wysokości 2 tys. zł została przyznana Igorowi Biedrawie i Filipowi Treterowi, trzecia nagroda w wysokości 1,5 tys. zł trafiła natomiast do Dominika Klechy i Jana Dziadka. Wyróżnienia i nagrody rzeczowe otrzymały dwa zespoły w składzie Marta Mrózek, Kamil Babiuch i Marcin Pasek oraz Kamila Kowalska i Angelika Kurowska.

 

Wręczenie nagród i otwarcie wystawy nastąpiło 24 stycznia br. w Sali Lustrzanej, w Tarnowie, przy ul. Wałowej 10.


„Owintar” to nazwa dawnego zakładu przemysłu owocowo-warzywnego, który powstał w 1951 r. na terenach dawnego browaru księcia Romana Sanguszki. Do 1998 r. produkował m.in. dżemy, powidła, koncentraty oraz soki owocowe i warzywne, wina owocowe, musztardy, a także ocet. Po upadku zakładu w 2008 roku, większość budynków wyburzono.

 

Źródło: Urząd Miasta Tarnowa / red.

 

 

 

{fastsocialshare}

Książka prof. Aleksandra Böhma Krakowską Książką Miesiąca

Książka prof. Aleksandra Böhma „O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni” została Krakowską Książką Miesiąca. Wręczenie nagrody autorowi odbędzie się 22 lutego o godz. 18.00 w Klubie Dziennikarzy „Pod Gruszką” przy Bibliotece Kraków, ul. Szczepańska 1 (Sala Fontany).

 

Pisząc o książce „O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni”, prof. dr hab. arch. Zygmunt Ziobrowski podkreśla w recenzji, że „Autor nie tylko zgromadził ogrom informacji o przedmiocie podręcznika w ujęciu historycznym i współczesnym ale także wyostrzył problemy, Jego zdaniem ważne, mające wpływ na zrozumienie opisywanych zagadnień. Chodzi tu o takie kwestie jak podkreślana przez Autora narastająca rozbieżność pomiędzy racjonalnymi i kreatywnymi projektami (planami) a propozycjami manifestowanymi przez społeczeństwo. W sumie, jak rozumiem chodzi o rosnący brak korelacji pomiędzy interesem publicznym reprezentowanym w imieniu władz gminy przez urbanistę a rozmaitymi interesami prywatnymi” - pisze prof. Ziobrowski.


Laureat nagrody, prof. Böhm (na zdjęciu / fot. Jan Zych) jest wieloletnim pracownikiem naukowym Politechniki Krakowskiej. Obok wielu osiągnięć w działalności dydaktycznej i organizacyjnej, jest autorem ponad 90 publikacji, z których ważniejsze to: „Architektura krajobrazu, jej początki i rozwój” (1994), „Wnętrze w kompozycji krajobrazu” (1998) oraz wspólnie z prof. Piotrem Patoczką „Architektura krajobrazu - zbiór zadań z projektowania wstępnego” (1988, 1990), a także raport z projektu KBN pt. „Krajobraz miejski w warunkach demokracji i wolnego rynku” (1996).


W latach 1996–2007 wspólnie z prof. Agatą Zachariasz opracował wielotomowy ilustrowany słownik angielsko-polski pt.: „Architektura krajobrazu i sztuka ogrodowa”. W roku 2016 otrzymał nagrodę Gaudeamus 2016, przyznawaną przez Stowarzyszenie Wydawców Szkół Wyższych, za podręcznik „O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni”. Oprócz publikacji profesor prezentował wyniki swoich prac podczas około 50 konferencji krajowych i zagranicznych. Prace naukowe Aleksandra Böhma obejmują także uczestnictwo w zespołowych projektach badawczych. Działalność tę uzupełniają stypendia, seminaria i staże zagraniczne m.in. we Włoszech, w Egipcie i USA.


Nagroda Krakowska Książka Miesiąca została ustanowiona w 1995 r. Pracami jury przyznającego nagrody od początku kieruje Jan Pieszczachowicz, krytyk literacki i redaktor naczelny miesięcznika „Kraków”. W skład jury wchodzą: prof. Stanisław Burkot, dr Stanisław Dziedzic, Zofia Gołubiew, dr Karolina Grodziska, Wacław Krupiński, Janusz M. Paluch, prof. Stanisław Stabro, Marcin Wilk, prof. Jacek A. Wojciechowski, dr Elżbieta Zechenter-Spławińska. Przez minione lata w pracach jury uczestniczyli także prof. Jacek Bomba, prof. Janusz Bogdanowski, prof. Adam Małkiewicz, dr Andrzej Nowakowski oraz prof. Janusz K. Otrowski.

 

Za: Biblioteka Kraków / red.

 

 

 

{fastsocialshare}

Politechnika Krakowska podpisała porozumienie o współpracy z PGW Wody Polskie

Politechnika Krakowska zawarła umowę o współpracy z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie. Porozumienie podpisali dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Aleksandra Malarz i dziekan Wydziału Inżynierii Środowiska PK dr hab. inż. Stanisław Rybicki, 23 stycznia br. w siedzibie krakowskiego RZGW (na zdjęciu poniżej / fot. WIŚ PK).


 

- Porozumienie zastępuje umowę o współpracy podpisaną wiele lat temu. Realizacja obecnego porozumienia funkcjonować będzie w ramach nowej organizacji działu administracji rządowej pod nazwą „gospodarka wodna”, zgodnej z nowym Prawem Wodnym - ustawą obowiązującą od 1 stycznia br. - mówi dyrektor Instytutu Inżynierii i Gospodarki Wodnej prof. dr hab. inż. Elżbieta Nachlik.


Od tego roku (1 stycznia) w polskim systemie gospodarki wodnej została wprowadzona istotna zmiana. W miejsce kilku organów powołano jeden - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, który przejął dotychczasowe zobowiązania, prawa i obowiązki Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz wojewódzkich zarządów melioracji i urządzeń wodnych. Wody Polskie podlegają Ministerstwu Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.

 

Współpraca Politechniki Krakowskiej oraz PGW Wody Polskie rozwijana będzie w obszarach związanych z inżynierią, budownictwem wodnym, ochroną przed powodzią i suszą oraz zarządzaniem środowiskiem wodnym.


- Wody Polskie to jednostka, która w nowym systemie zarządza masami wody w tej części Polski, w której mieszkamy. Zmieniło się prawo i przyporządkowanie odpowiedzialności za masy wodne i dlatego musimy renegocjować umowy, które mieliśmy z dawnym RZGW. Obecnie stroną umowy jest PGW Wody Polskie, które jest reprezentowane przez RZGW jako jednostkę operacyjną - dziekan WIŚ PK wyjaśnia dr hab. inż. Stanisław Rybicki.


W porozumieniu, oprócz zapisów dotyczących współpracy naukowo-badawczej, znalazły się punkty istotne z perspektywy studenta WIŚ. Przede wszystkim jest to zapis o prowadzeniu badań terenowych, praktyk i warsztatów na obiektach hydrotechnicznych. - Dzięki temu na nieżeglugowe obiekty budownictwa wodnego, które Wody Polskie eksploatują, będziemy posyłali studentów na profilowane praktyki zawodowe - tłumaczy dziekan Rybicki.


Kolejny ważny zapis porozumienia wskazuje, jako formę współpracy, określanie tematów prac licencjackich, inżynierskich i dyplomowych oraz współpracę przy ich realizacji. - Moje marzenie jest takie, by jak największa część prac dyplomowych powstających na WIŚ była wykorzystywana w praktyce - podsumowuje dziekan WIŚ.

 

 

 

 

{fastsocialshare}

 

 

Jakimi sieciami strumieni płyną naukowe idee? - prace pod kierunkiem prof. Drożdża

Grupa badaczy z Instytutu Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk (IFJ PAN) w Krakowie, kierowana przez prof. dr. hab. Stanisława Drożdża (IFJ PAN, Politechnika Krakowska), przeanalizowała struktury powiązań między współautorami prac naukowych, tworzące się wokół tak wybitnych postaci współczesnej nauki jak Harry Eugene Stanley czy Edward Witten. Zobrazowane w postaci grafów, wyniki badań dają unikatowy wgląd w różne formy współczesnej współpracy naukowej. Ostatnio badania krakowskich naukowców opisał także jeden z najbardziej na świecie poczytnych i prestiżowych popularnonaukowych miesięczników - amerykański „Physics Today”, w numerze z lutego br.

 

„W projektach naukowych uczestniczy obecnie coraz więcej ludzi, a sama nauka staje się coraz bardziej interdyscyplinarna. Wzrasta skala trudności badanych zagadnień naukowych, mamy też do czynienia z szybkim rozwojem nowoczesnych metod komunikacji. Wszystko to powoduje, że powiązania między naukowcami mają dziś nie tylko znaczną złożoność, ale i stale rosnącą dynamikę” - mówi prof. Drożdż.


Przystępując do analizowania struktur współpracy naukowej, krakowscy badacze skorzystali z pomysłu nawiązującego do postaci Paula Erdősa, jednego z najwybitniejszych matematyków XX wieku. Erdős był autorem i współautorem ok. 1500 publikacji, przy których współpracowało łącznie ponad 500 osób. Wyjątkowa aktywność naukowa Erdősa sprowokowała matematyków do wymyślenia liczb Erdősa, odzwierciedlających naukowe „pokrewieństwo” danej osoby z samym Erdősem. W myśl definicji, Erdős miał przyporządkowaną liczbę 0, naukowiec, który napisał publikację wraz z nim – 1, naukowiec, który napisał publikację z osobą mającą liczbę Erdősa równą 1 – liczbę 2 itd.


„Nasz pomysł polegał na tym, aby w podobny sposób przeanalizować powiązania naukowe kilku współczesnych wybitnych uczonych i zobrazować je w postaci grafów, czyli zbiorów węzłów i łączących je linii. Naturalnie centralnym węzłem każdego grafu był wybrany przez nas uczony; pozostałe węzły odpowiadały jego kolejnym, bliższym lub dalszym współpracownikom. W takim ujęciu powiązania między węzłami można interpretować jako przepływy idei skutkujące napisaniem wspólnej publikacji” - tłumaczy prof. Drożdż.


Najprostszym grafem wykonanym wedle powyższych zasad byłby graf Paula Diraca, angielskiego fizyka-teoretyka, który zawsze publikował prace jako jedyny autor. Graf Diraca składałby się więc po prostu z jednego węzła. Mało ciekawą topologię miałyby też grafy tych współczesnych przedsięwzięć naukowych, w których uczestniczą setki naukowców, przyporządkowanych do wielu kolejnych publikacji w sposób nierzadko wyłącznie administracyjny (to częsta sytuacja w przypadku złożonych, wieloletnich eksperymentów, realizowanych np. przy akceleratorze LHC czy detektorach fal grawitacyjnych LIGO). Grafy takie składałby się z dużej liczby węzłów, przy czym większość z nich łączyłaby się ze wszystkimi innymi. Sieć połączeń jest tu tak zagęszczona, że trudno się dopatrzyć jakichkolwiek interesujących zależności.


Graf samego Erdősa także okazał się umiarkowanie ciekawy: liczne połączenia rozchodziły się z centralnego węzła promieniście do wielu węzłów sąsiednich - i niemal zawsze się na nich kończyły. Tylko niektóre węzły symbolizujące współpracowników Erdősa łączyły się ze sobą. Wpływ na taki a nie inny kształt struktury miał w tym przypadku prawdopodobnie fakt, że istniejące w XX wieku narzędzia komunikacji były znacznie słabiej rozwinięte niż obecnie i wielu naukowcom, zwłaszcza mniej znanym, było znacznie trudniej nawiązywać nowe kontakty.


„Gdy Erdős zajmował się matematycznym opisem sieci odzwierciedlających ludzkie interakcje, przewidywał, że struktura połączeń będzie dość demokratyczna: większość węzłów będzie w bezpośrednim kontakcie z porównywalną, choć niezbyt dużą, liczbą innych węzłów. Ale na przełomie wieków po raz pierwszy dokonano wizualizacji dużej sieci: Internetu. Nagle się okazało, że sieć ta ma znacznie mniej demokratyczną budowę: zaledwie 20% węzłów ma dostęp do 80% połączeń. Samoorganizację wynikającą z działania podobnego prawa potęgowego odkryliśmy w sieci prof. Stanleya”, zauważa prof. Drożdż.


Prof. Harry E. Stanley jest interdyscyplinarnym fizykiem statystycznym, współautorem kilkudziesięciu publikacji rocznie. Jego wskaźnik Hirscha, odzwierciedlający liczbę i oddźwięk publikacji naukowych, należy do najwyższych w naukach przyrodniczo-technicznych. W otaczającej Stanleya sieci przepływu idei widać wiele wyróżnionych węzłów, wokół których grupują się kolejne, reprezentujące naukowców rozwijających własne badania, a zainspirowanych pracami Stanleya. Część z nich, odpowiadająca takim postaciom nauki jak Marcel Ausloos, Shlomo Havlin czy Sergey Buldyrev, w podobnie kreatywny sposób oddziaływała na swoich współpracowników, skupiając wokół siebie własne społeczności. W efekcie sieć Stanleya nabrała cech hierarchicznych, w wielu miejscach wykazując samopodobieństwo charakterystyczne dla obiektów fraktalnych.


Hierarchiczność sieci idei wcale nie jest cechą uniwersalną ani charakterystyczną dla wybitnych postaci dzisiejszej nauki. Graf ilustrujący naukowe powiązania Edwarda Wittena, znanego fizyka matematycznego rozwijającego teorię strun, okazał się mieć budowę w ogólnym zarysie przypominającą prostą gwiazdę, tak dobrze widoczną u Erdősa. U Wittena widać jednak obecność kilku wyraźnych, odseparowanych od siebie podstruktur. Odpowiadają one społecznościom zajmującym się konkretnymi tematami, np. teorią wszystkiego czy fizyką wysokich energii.


„Zaproponowana przez nas procedura matematyczna umożliwia wykrycie powiązań między ludźmi, które nie zawsze są dostrzegane na pierwszy rzut oka. Istnienie niektórych społeczności stało się oczywiste dopiero wtedy, gdy konstruując grafy uwzględniliśmy fakt, że połączenia między węzłami mogą mieć różną siłę. Część autorów może przecież publikować wspólne prace wielokrotnie” - zauważa prof. Drożdż.


W sieciach kontaktów międzyludzkich matematyka pozwala ujawniać obecność społeczności powiązanych wspólnymi ideami. Metody analizy zaproponowane przez krakowskich fizyków mogłyby więc być użyte do innych celów, np. do śledzenia struktur organizacji terrorystycznych. Ale można sobie wyobrazić i inne, bardziej pokojowe zastosowania. Na przykład kto wie, czy współczesne demokracje nie funkcjonowałyby efektywniej, gdyby przed wyborami każdy z nas mógł obok zdjęcia kandydata zobaczyć graf ilustrujący sieć jego powiązań z innymi osobami?

 

Na ilustracji: graf przedstawiający przepływ idei inicjowanych przez prof. Harry'ego E. Stanleya. Powiązania między współpracownikami pokazują istnienie kilku wyraźnie widocznych podsieci, odpowiadających społecznościom naukowym koncentrującym się na konkretnych tematach badawczych. (Źródło: IFJ PAN).

 

 

Źródło: Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk w Krakowie

 

 

 

 

{fastsocialshare}

 

Rozpoczęła się rejestracja do 7. edycji konkursu kościuszkowskiego

konkurs kosciuszkowski 2018

 

Od poniedziałku 22 stycznia do 9 marca br. uczniowie szkół ponadgimnazjalnych i studenci z całej Polski mogą rejestrować się on-line do udziału w 7. edycji konkursu wiedzy „Tadeusz Kościuszko - inżynier i żołnierz”.


Na zwycięzców konkursu, którego finał odbędzie się w kwietniu, czekają dodatkowe punkty w rekrutacji na wybrany kierunek studiów na Politechnice Krakowskiej oraz atrakcyjne nagrody finansowe i rzeczowe.


Warunkiem przystąpienia do konkursu jest rejestracja na stronie internetowej www.kosciuszko.pk.edu.pl - w terminie do 9 marca br. W konkursie nie mogą brać udziału studenci kierunku historia oraz finaliści poprzednich edycji konkursu.


23 marca zarejestrowani uczestnicy przystąpią do testu on-line (I etap), złożonego z 30 pytań zamkniętych.


Regulamin konkursu wyrównuje szanse uczniów szkół ponadgimnazjalnych i studentów. Do II etapu (finału) Komisja konkursowa zakwalifikuje bowiem 10 osób - po 5 najwyżej ocenionych uczestników z obydwu grup.


Finał odbędzie się 20 kwietnia w Krakowie.


Szczegóły (w tym wykaz literatury) na stronie internetowej: www.kosciuszko.pk.edu.pl.


Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawuje rektor Politechniki Krakowskiej prof. Jan Kazior.

 

 

 

Zobacz w fotogalerii serwisu zdjęcia z ubiegłorocznego finału: VI Finał konkursu „Tadeusz Kościuszko - inżynier i żołnierz”

 

 

 

{fastsocialshare}

Nagrody w 45. edycji Konkursu o Nagrodę Ministra Infrastruktury

Troje pracowników naukowych oraz absolwent Politechniki Krakowskiej otrzymali nagrody w tegorocznej edycji Konkursu o Nagrodę Ministra Infrastruktury. Nagrody w czterech kategoriach przyznawana jest za prace dyplomowe, rozprawy doktorskie i habilitacyjne oraz publikacje w dziedzinach architektury i budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

 

Wśród 36 laureatów znalazło się troje pracowników oraz student Politechniki Krakowskiej:


W kategorii prace magisterskie nagrodę w formie statuetki otrzymał mgr inż. Bartosz Kotas za pracę „Projekt strunobetonowego parkingu z uwzględnieniem etapowania pracy konstrukcji”.


W kategorii rozprawy doktorskie nagrodę w formie statuetki otrzymał dr inż. arch. Paweł Mika za rozprawę „Wpływ prefabrykowanych, betonowych rozwiązań fasadowych na estetykę obiektów architektonicznych”.


W kategorii rozprawy habilitacyjne nagrody w formie statuetek oraz dyplomów otrzymali dr hab. inż. arch. Marcin Kazimierz Furtak za rozprawę „COP. Centralny Okręg Przemysłowy 1936-1939. Architektura i urbanistyka” oraz dr hab. inż. arch. Magdalena Kozień-Woźniak za rozprawę „Teatry Interferencji. Współczesna architektura teatralna a nieformalna przestrzeń teatru”.


Ogłoszenie wyników oraz wręczenie nagród odbyło się podczas uroczystego otwarcia Międzynarodowych Targów Budownictwa i Architektury BUDMA 2018 w Poznaniu, 30 stycznia 2018 r.

 

 

 

{fastsocialshare}

 

 

 

 

W marcu Dzień Wynalazków 2018: #młodzi - patent na start

Tegoroczna edycja Dnia Wynalazków na Politechnice Krakowskiej odbędzie się 2 marca i w tym roku zostanie zorganizowana z myślą o studentach, doktorantach i młodych pracownikach naukowych związanych z uczelnią.

 

 

Młodzi naukowcy będą mogli zaprezentować swoje autorskie rozwiązania przed przedstawicielami funduszy inwestycyjnych oraz wiodących firm, aktywnie poszukujących innowacji do wdrożenia na potrzeby swojej działalności.

 

- Udział w wydarzeniu pomoże młodym wynalazcom w zawiązaniu partnerstw biznesowych, które mogą przyczynić się do komercjalizacji rozwiązań twórców z Politechniki Krakowskiej - mówi Przemysław Zieliński z INTECH PK, które jest organizatorem wydarzenia.

 

Tradycyjnie organizatorzy Dnia Wynalazków zadbali o wysoki merytoryczny poziom wydarzenia. - Dzięki wystąpieniom eksperckim, uczestnicy wydarzenia dowiedzą się, jak efektywnie realizować innowacyjne pomysły oraz jak z powodzeniem przekonywać potencjalnych partnerów do swoich projektów - podkreśla Przemysław Zieliński.

 

Specjaliści w panelu dyskusyjnym „Porażki, które prowadzą na szczyt. Jak odwaga i upór przysłużą się Twojemu start-up’owi?” będą zastanawiać się, jak mimo przeszkód piętrzących się przed młodymi przedsiębiorcami, osiągnąć sukces i rozwinąć własną firmę.

 

Więcej szczegółów i formularz zgłoszeniowy (rejestracja do 2 lutego br.) na stronie dw2018.evenea.pl oraz na FB: www.facebook.com/events/569588386721399

 

Honorowy patronat nad wydarzeniem objął rektor Politechniki Krakowskiej prof. Jan Kazior.

 

Dzień Wynalazków 2018 współfinansowany jest przez MNiSW w ramach programu Inkubator Innowacyjności+.

 

 

loga intech pk 2018

 

 

 

{fastsocialshare}

100 godzin w ekstremalnym mrozie. Wyjątkowy eksperyment na PK

Na Politechnice Krakowskiej rozpoczął się niezwykły projekt naukowo-survivalowy „Oswajamy mróz”. 100 godzin w temperaturze -50 stopni Celsjusza – takie nowe wyzwanie podjęli w arktycznym mrozie Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych PK śmiałkowie znani z Projektu VR, wśród nich Valerian Romanovski, kolarz ekstremalny z kilkoma rekordami Guinnessa na koncie.


W eksperymencie, monitorowanym przez ekspertów różnych dziedzin nauki - inżynierów, lekarzy, biochemików, dietetyków, psychologów, fizjologów, trenerów przygotowania fizycznego - sprawdzane są ludzkie zachowania i możliwości w skrajnie ekstremalnych warunkach klimatycznych.


Testy w komorze termoklimatycznej PK są m.in. elementem przygotowań do kolejnej ekstremalnej wyprawy rowerowej Valeriana Romanovskiego i jego zespołu. Tym razem kolarz chce pokonać na rowerze 1000 kilometrów - z Jakucka przez Góry Wierchojańskie do Ojmiakonu. W ubiegłym roku Romanovski w komorze Wydziału Mechanicznego PK przeszedł ostatnie próby przed biciem rekordów Guinnessa w ciągłej jeździe na rowerze w ekstremalnie niskich temperaturach Syberii. Wyprawa zakończyła się sukcesem, a - jak podkreślają autorzy tamtego wyczynu - testy w komorze Wydziału Mechanicznego PK okazały się kluczowe dla całego przedsięwzięcia. - Tu zweryfikowaliśmy wcześniejsze wyobrażenia o głębokim mrozie i wiele mitów padło w gruzach. Te doświadczenia zachęciły nas do rozszerzenia testów w komorze PK. Eksperymentalne badania mają posłużyć do lepszego poznania psychofizycznych reakcji człowieka w szczególnych warunkach, zdefiniowania punktów krytycznych oraz wypracowania procedur zapobiegających nieszczęśliwym zdarzeniom, w tym zagrażającym życiu i zdrowiu uczestników ekstremalnych wypraw - wyjaśnia Wawrzyniec Kuc, koordynator projektu „Oswajamy Mróz”.


W eksperymencie, który rozpoczął się 6 lutego br. na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, bierze udział kilka grup uczestników. Będą wśród nich m.in. członkowie zespołu Projekt VR Valerian Romanovski i Wawrzyniec Kuc, instruktorzy survivalu Paweł Supernat i Piotr Marczewski z grupy szkoleniowej Survivaltech (szkolącej m.in. służby specjalne) oraz Piotr Śliwiński - alpinista i podróżnik, który 11 razy okrążył kulę ziemską, zdobywca 7 szczytów Korony Ziemi, który przygotowuje się do wejścia na Mount Everest. Próbkę mrozu zaliczą także goście wydarzenia - trenerzy, dziennikarze, amatorzy sportu (w tym po przeszczepie szpiku), a także wyczynowi sportowcy, wśród nich były kolarz zawodowy, a obecnie trener Cezary Zamana. Trzech uczestników eksperymentu - Valerian Romanovski, Wawrzyniec Kuc i Piotr Śliwiński - będzie przebywać w arktycznym mrozie nawet do 100 godzin.

 

Zobacz też: Sto godzin w ekstremalnym mrozie. Krakowski eksperyment / TVN24

 


W tym czasie ludzie i sprzęt poddawani będą wszechstronnym próbom i badaniom - medycznym, psychologicznym, technicznym. Prowadzone będą m.in. przez specjalistów z jednostek badawczo-naukowych Politechniki Krakowskiej i Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. To: Wydział Mechaniczny Politechniki Krakowskiej, Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych Politechniki Krakowskiej; Zakład Fizjologii i Biochemii, Instytut Nauk Biomedycznych, Wydział Wychowania Fizycznego i Sportu AWF w Krakowie, Katedra Rehabilitacji Klinicznej, Wydział Rehabilitacji Ruchowej AWF w Krakowie; Zakład Medycyny Sportowej i Żywienia Człowieka, Instytut Nauk Biomedycznych, Wydział Wychowania Fizycznego i Sportu AWF w Krakowie.

 

Zobacz też: Niezwykły eksperyment naukowo-sportowy „Oswajamy Mróz” na Politechnice Krakowskiej / Dziennik Polski

 


W trakcie eksperymentu temperatura w komorze termoklimatycznej osiągnie co najmniej -50 stopni Celsjusza, a odczuwalna, przy symulacji podmuchów wiatru, będzie jeszcze niższa. Komora zostanie naśnieżona i oświetlona w sposób imitujący zmianę pór dnia i nocy, będzie też stale monitorowana kilkoma kamerami (planowana jest bezpośrednia transmisja internetowa eksperymentu). Uczestnicy testów będą musieli samodzielnie urządzić stanowiska do spania, jedzenia, podejmowania aktywności ruchowej, która jest warunkiem przetrwania w ekstremalnie niskich temperaturach. Dodatkowo zespół Survivaltech będzie symulował sytuacje awaryjne (zepsucie sprzętu, złamanie nogi, wpadnięcie do przerębla) i testował schematy zachowania w nich.

 

Zobacz też: Śmiałkowie spędzą 100 godzin w ekstremalnym mrozie / Kronika TVP3

 


Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych Politechniki Krakowskiej to jedyne w Polsce i Europie Środkowowschodniej centrum naukowo-dydaktyczne, w którym realizowane są interdyscyplinarne badania obiektów inżynierskich w warunkach skrajnych narażeń klimatycznych i środowiskowych - w skrajnie niskich i wysokich temperaturach, przy ekstremalnej wilgotności lub nasłonecznieniu, a także przy narażeniach spowodowanych opadami atmosferycznymi. Takie testy służą podnoszeniu niezawodności i bezpieczeństwa urządzeń technicznych i materiałów przeznaczonych do eksploatacji w ekstremalnych warunkach klimatycznych. W komorze termoklimatycznej PK można także badać odporność na skrajne narażenia klimatyczne ludzi. W tym roku odbywają się w niej szkolenia ratowników medycznych, trenujących m.in. procedury postępowania w warunkach ratowania pacjentów w hipotermii.


Wydarzeniu towarzyszy wystawa zdjęć z ubiegłorocznej wyprawy zespołu Projekt VR do Jakucji, w czasie której Valerian Romanovski ustanowił rekordy Guinnessa w ciągłej jeździe na rowerze w syberyjskim mrozie.

 

Koordynatorem naukowym projektu jest dr hab. inż. arch. Sabina Kuc, prof. PK, a koordynatorem ds. współpracy i rozwoju projektu dr inż. Anna Romańska-Zapała, obie z Politechniki Krakowskiej. 

 

Na zdjęciach: konferencja prasowa (głos zabiera dziekan WM PK  prof. Jerzy Sładek) oraz przygotowania i miejsce testów w Laboratorium Badań Technoklimatycznych i Maszyn Roboczych Politechniki Krakowskiej, 6 lutego br. / fot. Jan Zych

 

Zobacz także stronę internetową projektu ze streamingiem online: oswajamy-mroz.pl

 

oraz: Wawrzyniec Kuc i Valerian Romanovski o swoim projekcie dla Radia "Nowinki"

 

 

 

 

 

 

 

{fastsocialshare}

 

 

Podkategorie