Miesięcznik „Builder” oraz Stowarzyszenie Producentów Betonów – organizatorzy I edycji konkursu architektoniczno-inżynierskiego „Dwa oblicza, jedna przyszłość betonu komórkowego i prefabrykacji betonowej” – ogłosili wyniki inicjatywy skierowanej do studentów. W gronie laureatów konkursu nie mogło zabraknąć młodych inżynierów i architektów z Politechniki Krakowskiej. Wyróżnienie i nagrodę finansową w wysokości 3 tys. zł za projekt „Akademik Marzeń” zdobył interdyscyplinarny zespół w składzie: inż. arch. Dawid Stanek, inż. arch. Natalia Solewska z Wydziału Architektury, inż. Gabriela Wojtas, inż. Marcin Majda z Wydziału Inżynierii Lądowej.
![Wizualizacja projektu autorstwa studentów PK](/images/news/2022/6/Akademik_Marze_1.jpg)
W konkursie „Dwa oblicza, jedna przyszłość betonu komórkowego i prefabrykacji betonowej” wyróżnienie otrzymał zespół z Politechniki Krakowskiej – studenci z Wydziału Architektury i Wydziału Inżynierii Lądowej. Grupę projektową tworzyli inż. arch. Dawid Stanek – lider zespołu, student II stopnia architektury, inż. arch. Natalia Solewska (II stopień architektury), inż. Marcin Majda (II stopień budownictwa na specjalności: konstrukcje budowlane i inżynierskie) i inż. Gabriela Wojtas (II stopień budownictwa na specjalności: konstrukcje budowlane i inżynierskie). Kapituła doceniła
pracę pn. „Akademik Marzeń – Belval, Luksemburg”, stworzoną pod opieką naukową dr. hab. inż. arch. Marcina Charciarka, prof. PK z Katedry Projektowania Architektonicznego WA PK i dr inż. Magdy Kijanii-Kontak pracującej w Katedrze Konstrukcji Żelbetowych i Sprężonych WIL PK.
![Wizualizacja projektu autorstwa studentów PK](/images/news/2022/6/Akademik_Marze_2.jpg)
Jak tłumaczą twórcy rozwiązania, ich „Akademik Marzeń” ma być odzwierciedleniem tego, co racjonalne i ekonomiczne we współczesnej architekturze. Projekt jest propozycją dla Belval, czyli południowo-zachodniej, industrialnej części Luksemburga. Koncepcja wpisuje się w syntezę myślenia o „domu prefabrykowanym” jako intencji ekonomiki kształtu, modularności, powtarzalności technologicznej oraz formie określającej konkretny model użytkowy. Prefabrykacja budynku mogłaby się przyczynić do rozwiązania problemu występującego na obszarze, którym zajęli się studenci – braku typowego miasteczka studenckiego. Tego rodzaju wzorcowa i powtarzalna zabudowa spowodowałaby zmniejszenie kosztów inwestycji oraz pozwalała na wprowadzenie czytelnego układu urbanistycznego. Twórcy projektu nie zapomnieli o licznych elementach zieleni, a nawet zaproponowali tzw. urban farming. Struktura budynku zawiera idee otwarcia przestrzeni na wzór układu z „planem wolnym”, który może ulec przeobrażeniu w nowy układ funkcjonalny.
Więcej informacji o konkursie i projekcie z PK na: builder4future.pl
(bk)
Grafiki użyte w tekście – wizualizacje projektu autorstwa studentów PK / WIL PK